๐๑๕ | 10 ปี หรือ 1 ทศวรรษ
ตอนแต่งงาน มีผู้ชายคนนึงเคยพูดเอาไว้ว่า…..
“อย่ารู้สึกว่า ‘รักกันมาก‘…..
ให้เราสองคนอยู่ด้วย ‘ความเข้าใจ’ ให้มากกว่า คำว่า ‘รักกันมาก‘
เราแต่งงานกัน ไม่ใช่เพราะรักกันมากจนทนไม่ได้ที่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
แต่เราแต่งงานกัน เพราะ…เราเข้าใจกันมากพอที่ควรจะอยู่ด้วยกันเป็นคู่ชีวิตกันได้แล้ว
เราก้าวผ่านคำนั้นมานานแล้ว…..”
คำพูดเรียบๆ ที่สั้นและได้ใจความออกจากปากผู้ชายคนนึงที่ไม่เคยแสดงออกอะไรเลย
แต่กลับเอ่ยประโยคที่เพราะที่สุดเท่าที่เคยได้ฟังมา
10 ปีแล้ว….1 ทศวรรษนี่มันนานมากมั้ย? มันพอแล้วหรือยัง? กับการได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน
แถมตอนนี้ยังมีไอ้ตัวยุ่งอีกหนึ่งที่ต้องเรียนรู้ไปตลอดอีก
แต่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีก็ตาม ความรู้สึกเดิมๆ ยังคงอยู่เสมอ
คิดไม่ผิดเลยที่เลือกเพลงนี้ไว้เปิดตอนวันแต่งงาน ^ ^
จะมีพรุ่งนี้ที่ฉันรักเธอ เหมือนวันนี้และเหมือนเมื่อวาน
จะมีพรุ่งนี้ที่เรารักกัน ที่มีฉันยังอยู่กับเธอ
จะเป็นวันไหนไม่คิดเป็นอื่น
เธอจะพบคืนวันที่ยังเป็นของเราอยู่
จะมีแต่เธอเท่านั้นคนเดียวในใจ
:
