กลับมาแล้ว… ^ ^

ปีใหม่ที่ผ่านมา มาไอ้ตัวยุ่งไปเที่ยวมา….

เช้าวันปีใหม่ 1 มค. 2551

ขยี้ตาลุกจากเตียงแล้วมาเข้าเน็ต search หาที่ไป (นี่ชั้นไม่เคยไปไหนด้วยการวางแผนล่วงหน้าเลย — –” เฮ้อ~)
มีรถพอดี ก้เลยอยากจะพากัส-กัสไปเที่ยว แต่ยังมิอาจทราบได้ว่าจะไปไหน?????

คลิกไปคลิกมา กูเก้อก็หา แล้วก็มาเจอประโยคที่ว่า “ที่นี่สวยมาก”
เอาวะ!

หาที่ใกล้กรุงเทพ ติดทะเลหรือมีทะเล มีสระว่ายน้ำ ครบถ้วนทุกความต้องการ!!
ก็เลยได้ที่นี่….–> Sea Sky Resort (เว็บเค้า ที่นี่!)
ว่าแล้วก็ยัดเสื้อผ้าลงกระเป๋า (ก่อนหน้านี้ 2 คืนไปนอนบ้าน ตา-ยาย มา เลยยังไม่ได้เอาอุปกรณ์ค้างคืนออก เลยง่ายหน่อย)

จะว่าไปแล้ว….ที่ก็มี รถก็มี…………….แต่ มันไปยังไงล่ะ???? @_@
เหอเหอเหอ~~ ก็หาเอาในเน็ตเพิ่มอีกแล้วคับท่าน…..เน็ตนี่มีประโยชน์ตอนเที่ยวได้ดีจริงๆ อิอิ ^ ^

ก็อิแค่เพชรบุรี ที่เคยไปมานานมาแล้ว แต่ครั้งนี้ต้องดุ่ยๆ ไปเอง….ดิฟกันอีกแล้วครับท่าน! 55555

สุดท้ายก็ต้องท่องเอาไว้ให้ขึ้นใจ…
ทางหลวง 35 (ธนบุรี-ปากท่อ) เจอแยกเลี้ยวซ้ายที่ทางหลวง หมายเลข 4 แล้วขับตามแผนที่ของ รร.
อิอิ ใช้เวลาดิฟไปถึงที่หมายประมาณ 1.30 ชม. แน่นอนว่าเร็ว เพราะรถไม่ติด (แต่อย่าหันไปทางขวาอีกฟาก)
เพราะวันที่เดินทางคือวันที่ 1 มค. ชาวบ้านเค้ากลับกัน ; P เลยโชคดีไป อิอิ

:

เป็นรีสอร์ทตรงหาดเจ้าสำราญ….สวยจริงๆ ด้วยแหละ ^ ^ แค่จะเล็กไปหน่อย เพราะพื้นที่เค้าแคบ

ภายในห้องสี่เหลี่ยม (พัก 2 คน) ก็โอเคนะ เฟอร์นิเจอร์มียี่ห้อทุกชิ้นเลย…

ตกแต่งก็งดงาม

ยามค่ำคืน

ความสุขกับของเล่นชิ้นโปรด (รีโมท) และความสุขกับปะป๊า…

อุตส่าห์แหกขี้ตาตื่นมาเฝ้าพระอาทิตย์….วันที่ 2 มค. พระอาทิตย์ขึ้นประมาณ 6.30 น. นะคับ ^ ^
สวยมาก…ได้ที่นั่ง VIP เลยแหะปีนี้ ; P

รีสอร์ทเค้าติดทะเล และมีสระน้ำอยู่ริมทะเลต่อกันมาเลย….เสียดายคลื่นแรงมาก (วันนั้น) เลยไม่ได้พากัสไปปล่อยทะเล

ก็ได้แค่ลงสระ…..ยังกลัวเช่นเคยคับพี่น้อง!

ขากลับ พากัสไปเจอเพื่อน….น้องลิงที่เขาย้อย ไม่ไดถ่ายรูปเก็บไว้เลย เพราะไม่อยากให้กัสเข้าใกล้
ถ่ายแต่ตอนขึ้นเขา…..เอารูปสวยที่สุดมาฝาก

ก็พากัสเข้าถ้ำไหว้พระ ลำบากนิดหน่อย เพราะต้องปีนป่าย(ตามถนัด) แต่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายช่วงนี้
เลยทำให้เดินได้นิดเดียว จริงๆ ตั้งใจจะพากัสไปดูหินงอกหินย้อย แต่ทางลงถ้ำมันลำบากไปสำหรับการอุ้มลูก
เลยไว้คราวหน้าให้กัสมันเดินลงเองได้ก่อนดีกว่า….จากนั้นก็กลับกทม.

:

เอ้า! พอวันที่ 3 มค.

พาก๊วนในลิมิต (รถคันเล็ก) ยกขบวนไปดิฟที่ จ.อยุธยา ตั้งใจไปไหว้พระ 9 วัด
**ดิฟ มาจากวันนี้แหละ พวกมันหาว่าเจ๊ขับรถเร็ว แค่ 60 กิโลเอง (พวกนั้น : ต่อนาทีอ่ะเดะ –”–)
แถมยังสาดโค้งอย่างเมามัน 555555555 อ่ะ ล้อเล่ง ; P

วัดอะไรมั่งก็ไม่รู้ แต่ก็เก็บหมด 9 วัด ในวันเดียว…. ^ ^ เอ้า ดูรูป….

กับพี่ชาย (ชื่อรุคาว่า) และ หลานสาว (ชื่อกัส-กัส) <—- เวลาเที่ยวจะโสด…. 

พักนี้มีข่าววงในว่า ไร่กับเล้า เป็นของคู่กัน…….. ^ ^

แต่…

ลีลาโลมเลียคนในเล้า  ใครจะเหนือชั้นเท่าคนในไร่ ^ ^ อิอิ

ลีลาของเจ้าของไร่ (ในอนาคต)
 

:

เอ้า! ฮิ้วววววววว~~



:

เลิกเรื่องกามมาทำบุญกันเถอะ! –”–
 

อันนี้มาประกวดจากเวทีไหนจ๊ะสาวๆ น้อย??? ^ ^

ได้เวลาที่วัดสุดท้าย (วัดพระนอน) ก็เตรียมตัวกลับ

:

:

การเดินทางครั้งนี้ ได้รับการอนุเคราะห์เป็นไกด์โดย น้องฟ้า ณ เล้าเป็ด
ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย….

แต่ขอบอกว่า อาหารร้านนั้น เผ็ดมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
เผ็ดโคดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ถึงโคดๆ ที่สุด TT__TT

ปีใหม่ไหว้พระเผื่อถึงเด็กๆ ทุกคนในไร่ด้วย ขอให้มีความสุขกันถ้วนหน้านะ ^ ^

:

:

กลับถึงกรุงเทพแล้ว…

เฮ้อ…เหนื่อย……

:

โปรดอ่าน | ตอนที่ออกไปดูพระอาทิตย์ รุคาว่าเดินมาเรียกให้กลับเข้าห้อง
ตอนแรกคิดว่ากัสตกเตียง แต่จริงๆ คือให้ดูข่าวในวันที่ 2 มค. รู้สึกเศร้าใจกับสิ่งที่ได้ยิน

โปรดอ่านอีกครั้ง | ก็คงได้แค่เอ่ยถึงเท่านี้ เพราะคิดไว้นานแล้วว่า….
ถึงบอร์ดหรือไร่จะผ่านเรื่องต่างๆ มากี่ปีก็ตาม ทั้งปีที่แล้ว ปีก่อนโน้น

ก็ใช่ว่าจะเพิกเฉย หรือไร้ความรู้สึกร่วม…. 

แต่ที่ไม่ได้แสดงความเห็นผ่านทางบอร์ด
เพราะคิดว่า ‘บอร์ดนี้ มีเนื้อหาไม่เหมาะสมที่จะเอ่ยถึงเรื่องเบื้องสูงไว้รวมกัน’

หวังว่าคงจะเข้าใจ (หากสงสัย)

:

 

เย้…เย้…เย้!!

มีร้านเป็นตัวเป็นตน เป็นรูปเป็นร่าง มีหัวมีหางเรียบโร้ยแร้ววว >_<~!!

ฝัน(?) มานาน ว่าอยากมีที่ๆ เต็มไปด้วยความ Y !!!

จริงๆ มันน่าจะเป็นที่รโหฐานมากกว่า อย่างที่บ้านเป็นตน
แต่นี่ริอาจจะเปิดเผยในแหล่งสาธารณชนมากมาย….ยี้~~(ทำไม?)

:

เมื่ออาทิตย์ 16 ที่ผ่านมา ก็ได้ฤกษ์สะดวก (จริงๆ ไหว้พระเปิดร้านตั้งแต่ พฤ แล้ว)
พี่ๆ น้องๆ สาวๆ หนุ่มๆ แท้ไม่แท้ ก็บากหน้ากันเข้ามา…อิอิ ถูกหลอกทั้งน๊านนน บู่ๆ ๆ

หน้าตาหน้าร้านก็เป็นอย่างเนี้ย~

เจ้าของร้านก็หน้าเนี้ย…สวยแบบเนี้ยมีคนเดียวในโลก กร๊ากกกกก
ที่ข้างๆ ใช่ตัวอะไร?…ตุ๊กตาเสียกบาลส่วนตัวนั่นเอง…เหอเหอเหอ~

:

ยังไม่มีปัญญาทำป้ายหน้าร้าน กะว่า…หลอกเด็กให้มาซื้อของเป็นแสนแล้วค่อยทำ –__–”

ถ้าสวย…ก็ไอเดียเจร๊
ถ้าห่วย…ก็ฝีมือยัยแดง

 โบ้ยกันเห็นๆ

:

บรรยากาศหน้าไปเที่ยวก็อิตรงนี้แหละ !

แม้แต่ลูกอิชั้นก็ยัง…..ไม่วาย…..

เกินหน้าเกินตาหม่าม้าไปป่าวกัส??!!??

:

มุมน่ารักๆ…ก็มีให้เห็น

 เพลิดเพลินจำเริญใจก็เพราะอบอวลไปด้วยความ…Y

:

มิตรภาพไมตรีก็มีอยู่ถมเถ

ขอบคุณพรรคพวกพี่น้องที่อมยิ้มไปกับร้านอันแสนจะ….Y

:

สุดท้าย

Y = สิ่งที่ไม่จำกัดอายุ ระบุเพศ และไม่เข้าใครออกใคร (เพราะมันเข้าคู่ใครคู่มัน ; P)

:

:

โปรดอ่าน | เรื่องสั่งของทางไปรษณีย์ จะพยายามทำให้ได้ก่อนสิ้นปีก็แล้วกัน

สินค้าในร้าน ราคาสมน้ำสมค่าเช่า ไม่เอากำไรโคดๆ อะไรนัก ^ ^
ล็อตนี้ทั้งหมดเป็นฝีมือ illustrator | Opor m.o.r.e เขียนรูปออกมาได้น่ารักมากมาย ^ ^

ใครสนใจวางแผงอะไรก็คลิกเข้าไปดูกติกามารยากันก่อน…เขียนไม่ผิดหรอก   + เว็บน่ะ มีไว้บอกข่าว
อยากจะตั้ง “สมาคมอนุรักษ์การ์ตูนวาย” ซะจริง ! ไว้จะขนอะไรแปลกๆ แหวกๆ ไปให้อ่าน
หรือใครมีฝีมือเสนอตัวเป็น illustrator ให้เจร๊ก็ได้นะ ^ ^

ไปมาแล้ว…อย่าหลาบจำ แวะไปให้หลอกเอาตังค์อีกรอบ เผื่อมีของถูกใจใหม่ๆ นะจ๊ะ ^ ^

ที่สำคัญก็คือ… จะทำปฏิทิน 2008 เก็บตังค์รอหน่อยก็แล้วกัน ^ ^

:

Credit รูปทั้งหมด |
จิ๊กมาให้ดูจากในไร่ ทั้งกระทู้ของน้องแดง และกะเทย เผื่อคนที่เข้าไร่ไม่ได้
และจกมาจากบล็อกน้องวีวี่มิสะ ขอบคุณมากๆ ค้าบบบบ~

ฮั่นแน่….

:

คิดอะไรอยู่รู้นะ

:

**ไม่เก็ทมุข ก็กลับไปอ่านห้วข้ออีกรอบ แล้วคิดให้มันทะลึ่งเข้า….

:

จริงๆ ที่ต้องการจะบอกก็คือ….

ช่วงนี้ เข้าข่ายเป็นตัว ‘ร้าย’

ร้ายที่ว่าก็คือเป็น พยัคฆ์ร้าย ที่เอาแต่บอกว่า ‘พี่คะ….ไม่ใส่ถุงคะ’

:

ประโยคที่ฮิตติดปากมาได้ระยะนึงแล้ว
เกิดขึ้นเนื่องจากว่า บ้านคุณเจร๊ใกล้ 7/11 (โปรดอ่านเป็นฝรั่งสำเนียงฮิ)

วันๆ เดินเข้าร้านไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะ ยัย ‘ดผญ’ คนนั้น
เมื่อ she ใส่รองเท้าแล้วแตะถึงพื้นทุกครั้ง
she ก็จะดิ๊กๆ ๆ ๆ ไปโน่น…….ถัดจากบ้านไป 2 หลัง

ก็จะเข้าไปทักทาย

ยิ้ม

ยิ้มหวานบางครั้ง

ชี้…

แล้วก็มองมาทางหม่าม้า

แล้วพูดว่า “บ๊อกๆ”

  อย่านึกว่าลูกอิชั้นจะโปรยเสน่ห์อะไร เปล่าเลย…

หมาขาประจำสีน้ำตาลขนฟู จะนอนเฝ้าหน้าประตู 7/11 เปรียบดั่ง ‘ร้านนี้ของกุ’ มาแต่ไหนแต่ไร
เป็นข้ออ้างนึงที่ชั้นไม่อยากจะเดินเข้าไปซื้ออะไรเท่าไหร่ เพราะกลัวหมา

แต่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องห่วงแล้ว เพราะมีลูกสาวที่รู้จักผูกมิตรสัมพันธ์กะมันเป็นอย่างดี

ทักทาย 

ยิ้ม

ยิ้มหวานบางครั้ง

ชี้…

แล้วก็มองมาทางหม่าม้า

แล้วพูดว่า “นี่หม่าม้าเอง อย่ากัดนะพี่บ๊อกๆ เพราะหม่าม้าปากจัดกว่าพี่บ๊อกๆ หลายเท่า”

หุ หุ ลูกช้านเอง

แน่นอนว่า she ไม่ใช่แค่นั้น
พอเดินผ่านน้องเอี้ยง (จะมีอยู่ทุก 7/11 เวลาเดินเข้าไปแล้วมันจะร้องอยู่ประโยคเดียว ‘ตึ๊ง ตึง’)
ไม่รู้ใครเอาอะไรไปมัดมันไว้ซะแน่นหรืออย่างไร — –??

she ก็จะปรี่เข้าไปหาของบนชั้น ที่สามารถหยิบถึง พิจารณาโน่นนี่ คาดว่าคงจะจำแม่มันตอนช้อปปิ้งได้ดี
มีการหยิบ วาง หยิบ วาง ประหนึ่งจะดูว่าของมันหมดอายุเมื่อไหร่ เหมือนแม่มันไม่มีผิด  

เพลิดเพลินเต็มที่แล้วก็มักจะมีของติดไม้ติดมือมาส่งให้พี่สาว หรือพี่ชาย(เป็นส่วนใหญ่)
ประหนึ่งว่าแม่มันพกตังค์มาในกระเป๋าเต็มที่ ชั้นก็ต้องจ่ายไปตามระเบียบ

แล้วก็ต้องต่อด้วย ‘ไม่ใส่ถุงคะ’

เพราะ ณ ขณะนี้ถุง 7/11 เต็มบ้านเต็มเมืองเนื่องจากอิชั้นเป็นลูกอิช่างพับช่างเก็บ
ก็เป็นอย่างนี้มาได้หลายเดือนแล้ว จนพนักงานขายเป็นที่รู้กัน
ว่ายัยนี้มาซื้อไม่ต้องไปใส่ถุงให้นะ เสียเวลาหยิบถุงออกมาคลี่

นิสัยนั้นก็ติดตัวออกมาแม้กระทั่งในห้าง
ที่ปกติก็จะช้อปแต่เครื่องสำอางจุกจิกอันละน้อยนิด(ขนาดชิ้นนะ ไม่ใช่ราคา ซึ่งอย่าถามถึง เดี๋ยวคนที่บ้านรู้เอา)
ก็จะบอกเค้าทุกครั้งว่า “พี่ไม่เอาถุงนะ” บอกทุกครั้ง จนหลายครั้งจะรู้สึกดีตรงที่
คนข้างๆ ที่มาซื้อของก็จะกระซิบบอกอย่างนั้นด้วยเหมือนกัน

:

ช่วยกันเถอะ อันนิดๆ หน่อยๆ ก็แอบๆ ซุกๆ ไว้ในกระเป๋า แทนการหิ้วถุงกระดาษหรือถุงพลาสติก
ช่วยกันลดทรัพยากรที่จะมีเหลือน้อยนิด ซึ่งไม่รู้จะเพียงพอถึงเจ้าตัวเล็กต่อไปหรือเปล่าก็ไม่รู้….

จบเรื่องพยัคฆ์ร้ายแต่เพียงเท่านี้….

:

:

โปรดอ่าน | เศร้าใจในเรื่องที่เกิดขึ้น เป็นเรื่องงี่เง่าแค่คนบางคนเท่านั้นเอง
ทำไมชั้นไม่สมัครลงนายกหญิงซะเลยวะ เอาให้ดังกว่าเจ๊ไหนๆ ซะเรย

แต่ก็เอาเหอะ ‘แล้วมันก็จะเป็นอีกเรื่องนึงที่ผ่านไป’ นะ เอาใจช่วยก็แล้วกัน 

: